Het was een prachtige dag vandaag, en toen we vanmorgen voorbij de Sint-Romboutstoren wandelden kwamen we op het idee om de toren te beklimmen. De jongens waren meteen gewonnen voor het idee, en opa wou ook mee.
Onderweg op de stenen wenteltrappen klommen Wout en Wolf vlot mee naar boven, en ook Wies kon goed naar boven stappen, al moest ze af en toe even gepakt worden. Warre klom mee op mama's buik in de draagdoek. In de kraankamer kreeg je een mooi zict op het orgel... Met de wenteltrap ging het verder naar de oude en de nieuwe beiaard. Eens in de klokkenkamers ging de klim verder via een open houten trap, langszij kon je door de galmgaten schuin naar beneden kijken. Dit zorgde voor een acute opstoot van Wolfs hoogtevrees. In het uurwerk wachtten we tien minuutjes om klokslag 3 uur het nieuwe "Ach Margrietje de rozen zullen bloeien" te horen en zien spelen op de beiaard. Verder naar boven via de wenteltrap ging vlot, maar op de skywalk aangekomen vond Wolf het niet meer leuk, terwijl Wout zijn ogen de kost gaf. Wies en Warre vonden het ook goed.
Het uitzicht was prachtig, het was heel leuk om alle bekende gebouwen uit dit andere perspectief te bekijken. Je zag uiteraard heel Mechelen maar ook de torens van Antwerpen, het Atomium,... en ook ons huis :-) Ondertussen zat Wolf aan de voet van het platform de hele tijd te mokken dat hij weer naar beneden wou, terwijl Wout zo lang mogelijk wou blijven. De afdaling ging heel wat vlotter. Wies werd af en toe door opa gedragen.
Al bij al dus een leuke uitstap die best te doen bleek, ook voor de korte beentjes. Voor herhaling vatbaar!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten