Vorige zaterdag trokken we met An, Tom, Simon en Mathijs een dagje naar de Efteling. Het oorspronkelijke plan was Plopsaland, maar dat leek ons toch te ver en te veel file. Bovendien hadden we allemaal zelf nog fijne jeugdherinneringen aan het sprookjespark. En het werd een superleuke dag!
Het begon helaas ook met een kleine file (onvoorzichtige Eftelinggangers botsten met minstens 6 auto's op elkaar), maar nadat we de alternatieve afrit net misten in de file kon de GPS ons door het centrum van Kaatsheuvel toch nog zeker 10 minuutjes vroeger naar de parking loodsen... waar grote drommen bezoekers toestroomden. Wij dus maar meteen aanschuiven aan de wildwaterbaan, die natter bleek dan gedacht. Heel wat gegil en geklots en Wout die een halve emmer water over zich kreeg (foto).
"Ik ben een beetje bang" werd bij het uitstappen toch al weer "Ik wil nog eens." Gelukkig was het erg warm, even opdrogen tijdens de picknick bij hét icoon van de Efteling: de Bolle Gijs-vuilnisbakken. Uiteraard vonden ook Wout en Wolf het fantastisch om "Papier hier"-gewijs beloond te worden met een "Dànk-uwel" uit de mond van Gijs.
Daarna weer even aanschuiven voor de Fata Morgana: in een bootje varen door een oosters paleis, kelders met tovenaars, krokodillen en een tijger, lichtflitsen,... Het maakte erg veel indruk op de jongens, Wolf was een beetje bang ("Ik wil hier niet varen") maar gaf zijn ogen toch de kost. Daarna was het tijd voor wat rustiger dingen: de kermis, het park, het volk van Laaf, de stoomtrein, en met de Pagode de lucht in 40 meter boven het park (Wout: Helemaal tot in de wolken! Maar er waren geen wolken!)
Misschien nog wel het leukste was uiteraard het sprookjesbos, waar onder elke paddestoel kabouters gezocht werden, Wolf likkebaardend naar de zeven geitjes staarde, Wout zich afvroeg waarom Roodkapje nu niet binnenging, waarom de wolf de zeven geitjes niet opat en waar de prins van Sneeuwwitje bleef. Alles zag er nog net zo uit als toen wij klein waren, maar zij beleefden er even veel plezier aan als wij toen!
Een (zelfs enigszins smakelijke) nasi goreng uit een kartonnen doosje met enkele mini-loempia's werd nog gesmaakt door iedereen behalve Wolf, die het toen welletjes vond en in slaap viel in de buggy. Het werd al bijna donker toen we vlot weer naar huis reden, moe maar tevreden.
De dag erna stond Wout met de Efteling-dukaten Ezeltje-strek-je na te spelen... Hij had de hele dag de kaart van het park bestudeerd en kon dus zondag aan iedereen navertellen en tonen waar we allemaal geweest waren. Voor herhaling vatbaar!
Vroeger ging ik met Koen en oom Armand mee vissen in de Alk. Het leukste daar was echter de speeltuin én een verkeerspark waar je gocarts kon huren. In Mechelen (her)ontdekten we ook een verkeerspark in het Tivolipark. Hier geen gocarts, Wout en Wolf reden er enhousiast met hun fiets rond. Sinds ze op school over het verkeer leerden, klinkt het in de auto bij Wout steevast: "Hoe snel mag je hier rijden? Wat is hier verboden? Waarom staat hier die pijl?" In het verkeerspark kon hij zijn verkeersbordenobsessie nog wat voeden.
Vorige zaterdag trokken we met An, Tom, Simon en Mathijs een dagje naar de Efteling. Het oorspronkelijke plan was Plopsaland, maar dat leek ons toch te ver en te veel file. Bovendien hadden we allemaal zelf nog fijne jeugdherinneringen aan het sprookjespark. En het werd een superleuke dag! 
"Ik ben een beetje bang" werd bij het uitstappen toch al weer "Ik wil nog eens." Gelukkig was het erg warm, even opdrogen tijdens de picknick bij hét icoon van de Efteling: de Bolle Gijs-vuilnisbakken. Uiteraard vonden ook Wout en Wolf het fantastisch om "Papier hier"-gewijs beloond te worden met een "Dànk-uwel" uit de mond van Gijs.
