Olifantengeheugen

Later ga ik samen met Wout een kwisploegje vormen. We hadden al langer gemerkt dat Wout een olifantengeheugen heeft (vooral voor details). Vorige week nog een staaltje hiervan gedemonstreerd. In de school hangt een lijst waarop je verzoekplaatjes kan noteren voor de ouderfuif van zaterdag. Wout noteerde "dien maarten" Katleen vroeg zich af wat dit kon betekenen, en ze was zelf al lang vergeten dat het vuurwerk op de nationale feestdag werd voorafgegaan door een optreden met liedjes van Dean Martin... Straffe Wout!

Kleine dingen, brede glimlach

's Avonds op de badkamer. Iedereen doet zijn pyjama aan. - "Wolf, moet jij geen onderhemd aan?" - "Ik ben toch oud genoeg om stoer te zijn."

Wout kreeg zijn eerste informaticalessen al op school, over het WereldWijdeWeb. Zij leerden nog niet over de zoekfuncties van Google, dus toen hij gisteren een kleurplaat van de Sint zocht om over te tekenen, tikte hij gewoon "www.mooietekeningenvandesint.be" (Ondertussen leerde ik hem Google afbeeldingen en Google Maps al gebruiken...)

Warre was weer ongeduldig aan tafel. Katleen: "Warre, ik heb maar 2 handen hoor." Warre (steekt handjes in de lucht): "Iek ook!"

Kamp - the end

Vanavond kwam hij thuis! Met verhalen over kampvuren, woudloperskeuken, dagtocht, wassen in de beek, met nog te veel propere sokken en ondergoed, maar vooral met een fantastische ervaring!

Vandaag was er post van Wout! Lees mee: :)

Een scout dat is een jongen, gezond en weltevree

Deze morgen om 9u00 verzamelden de kapoenen aan het lokaal om op kamp te vertrekken. Wij brachten Wout samen naar Lesterny, op een groot kampterrein aan een klein riviertje, en installeerden zijn veldbed. Daarna kregen we een rondleiding en waren de kapoenen meteen vertrokken... Wij bleven een beetje "verweesd" achter. Onze grootste zoon als kleinste scout. Benieuwd naar het eerste briefje bij de post...

TV Mechelen

Ook de pers was op de bakworkshop en interviewde Wout!

Pssjjjj Boem Ooooh

Gisteravond trokken we met Wout en Wolf naar het vuurwerk op de Grote Markt. We hadden iedereen op tijd in bed gestopt en maakten Wout en Wolf om 22u terug wakker. Marijn Devalck en Jean Bosco Safari brachten nummers van Dean Martin, begeleid door een toffe jazzy band. Maar we kamen natuurlijk voor het vuurwerk achteraf. Wolf vond vooral dat de muziek te luid stond (die muziek was dan ook nog totaal overbodig bij een vuurwerk, vonden wij), maar Wout vertelde na afloop honderduit over de kleuren en acties van de verschillende vuurpijlen!

Eigen kamer

Wout wil al een tijdje graag zijn eigen kamer. Voor ons een stimulus om de tweede verdieping aan te pakken. Ik nam een paar dagen vakantie om samen met Katleen te klussen en te schilderen en Wout is maar wat fier dat hij mag helpen!

Breakfast at 't Vlietje

Warre steekt alle soldaatjes van zijn boterham achtereenvolgens in zijn mond, tot die helemaal vol zit. Ik zeg: "Warre, je lijkt wel een hamster!" Waarop Wout: "Dan kan Warre naar Hamsterdam gaan!"

Eens scout, altijd scout.

Je wil ze zeker niet pushen, en als ze dan toch bij een jeugdbeweging zouden willen gaan, dan liefst eentje met goede leiding. Maar als dat dan een fijne scoutsgroep is, maakt het scoutshart toch een sprongetje, en komen vele mooie herinneringen een voor een terug opborrelen...

Woutologismen

Biertjeskraker (kroontjeswipper)
Snelwielrek (snelbinder)

Wout schreef helemaal zelf: pApAWULTNKOPJTEE

Wout de scout

Vorige zondag trok Wout dus naar de scouts, net als een aantal van zijn klasgenoten. Zowel ouders als kinderen waren een beetje onder de indruk van de drukte bij het begin van de vergadering. Met een klein hartje stonden ze te wachten op de groepsindeling (er zijn twee kapoenengroepen), maar dan bleek dat ze alle zeven in dezelfde groep zaten. En weg waren ze!

Na de vergadering haalde Wout een muntje uit zijn zak en trok meteen naar de groepswinkel "om een uniform te kopen". Het was dus leuk geweest. Binnen een maand gaan ze al op weekend. Wie weet is dit het begin van heel wat mooie scoutsjaren...

Op die prachtig zonnige namiddag gingen wij ondertussen fietsen, een mooi fietstochtje langs de vaart tot in (een ijsjeszaak in) Boortmeerbeek en weer terug. Toen Wout dit hoorde vond hij het niet fijn dat wij ook iets leuk gedaan hadden zonder hem, dus legden wij hem uit dat wij voortaan wel niet elke zondagnamddag gewoon zitten te wachten tot het weer vijf uur wordt.

Scouts

Wat wordt Wout groot... Vorige zondag gingen we hem inschrijven bij de scouts van Thila Coloma, de grootste groep van Mechelen. Een groep met een goede reputatie, totems en uniform, een groot terrein en aangrenzend speelbos. Volgende zondag start hij bij de kapoenen. Hopelijk vindt hij het leuk...

Gefopt

Deze morgen ging Katleen samen met Wolf en Wies eerst Warre naar de creche brengen, terwijl Wout zijn fiets al ging vastmaken op school. Daar aangekomen verkondigde hij tegen Tine dat hij helemaal alleen naar school gefietst was. Omdat Tine er op vakantie bij was toen Wout helemaal naar zee gelopen was, omdat wij nergens te bekennen waren en Wout het zo overtuigend bracht, begon ze toch wel even te twijfelen. Dus kreeg ik plots telefoon op het werk van Lies om te vragen of we Wout niet kwijt waren. Waardoor we drie dingen die we al wisten herbevestigd zagen: Wout kan overtuigend liegen, heeft gevoel voor humor en de Luchtballon-ouders zijn een groepje fijne mensen. Daarna stapte Wout naar Nabila: "Die heb ik goed gefopt, he!"

Klokkenwerpen

Op Open Monumentendag kon je de onafgewerkte Belforttoren van het stadhuis bezoeken, die tot in de negentiende eeuw ook dienst deed als gevangenis. Wout en Wolf wilden de cellen gaan bekijken, maar toen we er aankwamen waren alle rondleidingen al volzet. Dan maar even in de kathedraal naar de tentoonstelling gaan kijken rond de opgravingen op het Sint-Romboutskerkhof, met de stoffelijke resten van de Boerenkrijgers die in Mechelen gefusilleerd werden. Er lagen ook twee geraamtes tentoongesteld, wat nog restte van het bekken/schaambeem stak wat omhoog, wat Wout tot de anatomische vaststelling bracht dat dit zeker een skelet van een man was, gezien het een piemel had. (gelach van omstaanders)

Samen met de Open Monumentendag was er ook het Gildenjuweel in Mechelen, een bijeenkomst van schuttersgildes en andere folkloristische verenigingen. Optocht door de stad met praalwagens én Opsinjoorke opwerpen, schietstanden en andere animatie. Met als afsluiter het traditionele klokkenwerpen (sinds 1946). Dat gaat dan zo: uit de Sint-Romboutstoren wordt een klok over een touw naar het stadhuis neergelaten, halverwege de Grote Markt gaat die klok open en vallen er allerlei kleine klokjes uit. Oorspronkelijk gebeurde dit met een lont en kartonnen klokjes, ondertussen met een zendertje en rode plastieken klokjes. Hier vind je een filmpje uit 1954, uit de beelden blijkt dat het er toen ook woelig aan toe ging!

Nu bleek dit, ondanks herhaalde oproepen via de luidsprekers, nog steeds geen kindvriendelijk gebeuren, er werd gelopen, gesprongen, en in dit gewoel belandden enkele mensen op de grond. Ik maande Wout en Wolf dus aan om gewoon te blijven staan, niet te lopen, nam Wies op de arm en kijk: de zevende klok ging recht boven ons hoofd open en één klokje viel recht in mijn opgestoken linkerhand. Zat er toch wel een nummertje in zeker! Elk jaar worden er twintig gegraveerde bronzen klokken uitgedeeld aan de gelukkigen die een nummertje kunnen vangen, en nu zijn wij dus de trotse bezitters van een echt Mechels klokje jaargang 2011. De kids liepen blij klingelend naar huis, en elke schooldag wordt er nu bij ons thuis het klokje geluid als de jassen aan moeten om te vertrekken...

Op hotel (2)

Gisteravond in de auto zei Wies plots: "Ik wil nog eens naar het hotel gaan." En wat ze daar dan zo fijn vond? "Bij mama in het grote bed slapen." En Wout vanop de achterbank: "Ik het ontbijtbuffet!"

Bancontact

Gisteren haalde ik geld af uit een geldautomaat in de buurt. Wout wilde weten of dit hetzelfde geld was als in Mechelen. Ik legde hem uit dat de computer kijkt of er nog geld op mijn rekening in Mechelen staat, maar dat het geld hier in de automaat wordt gestopt. "Ah, gelukkig, anders moesten ze een hele lange buis onder de grond leggen om dat geld tot hier te krijgen."

Sangliers

De eerste dag trokken we op verkenning in de tuin op de heuvel achter het huis, en ik waarschuwde Laura en de jongens voor de elektrische schrikdraad rondom het domein, aangebracht om de everzwijnen buiten te houden die al eens uit de beboste heuvels in de vallei neerdalen. Toen eergisteravond de stroom uitviel terwijl we de kinderen in bed stopte, wist Wout meteen: "Oei, nu kunnen de everzwijnen in de tuin komen!"

Verliezen

Wout heeft al veel geleerd, maar heeft nog niet leren verliezen. Wij hebben hem al een paar keer gewezen op het normale verloop van een spel maar hij kan zich er nog niet mee verzoenen. Vanmiddag bij een spelletje kwartet was het weer zover. Toen wij hem erop wezen, riep hij wenend: "Ik kan wél tegen mijn verlies! Ik kan alleen niet tegen jullie!"

P.S We vonden een nieuwe uitgave van het bekende Dick Bruna-kwartet in de winkel

Diploma

Vandaag was op school het "champagnefeest" waar Wout al weken over bezig is: de diploma-uitreiking van de kleuterschool. In toga en baret brachten ze een versje en een lied. Daarna diploma-uitreiking met speeches, op het eind alle baretjes in de lucht. Alles erop en eraan. Gevolgd door een receptie met cava en chips :-) Als souvenir kregen we ook een cd met alle foto's van klasactiviteiten van het afgelopen jaar. Wout was heel fier, hij wou ook per se vandaag zijn kostuum (met das!) aandoen. Nog even en dan naar het eerste leerjaar...