Kamp - the end

Vanavond kwam hij thuis! Met verhalen over kampvuren, woudloperskeuken, dagtocht, wassen in de beek, met nog te veel propere sokken en ondergoed, maar vooral met een fantastische ervaring!

Kleine jongens worden groot

Genieten wij er nog meer van omdat we weten dat het de laatste is? Of omdat er geen baby is die (onvoorwaardelijk) een groot deel van de aandacht opeist? Het is een feit dat we er heel bewust van genieten om Warre te zien opgroeien. Het is een vrolijke, lieve jongen (met af en toe de nodige koppige of opvliegende akkefietjes). En vannacht nam hij de volgende horde in het opgroeien: slapen in het grote bed. Eerst was er wat twijfel, maar nadat Wolf met de nodige gestrengheid tot stilte was aangemaand, is ook Warre flink gaan slapen. En dat deed hij aan één stuk door (na twee jaar nog steeds eerder de uitzondering dan de regel...) Vanmorgen zat hij samen met Wolf rond 7u00 een Bumba-boekje te lezen... Toen we gisteravond nog eens gingen kijken, lag hij languit op zijn rug met de armen uitgestrekt te slapen. Klein en toch groot. Vanavond komt Wout terug van scoutskamp. Nog zo een mijlpaal in een jongensleven...

Een scout dat is een jongen, gezond en weltevree

Deze morgen om 9u00 verzamelden de kapoenen aan het lokaal om op kamp te vertrekken. Wij brachten Wout samen naar Lesterny, op een groot kampterrein aan een klein riviertje, en installeerden zijn veldbed. Daarna kregen we een rondleiding en waren de kapoenen meteen vertrokken... Wij bleven een beetje "verweesd" achter. Onze grootste zoon als kleinste scout. Benieuwd naar het eerste briefje bij de post...

Eigen kamer

Wout wil al een tijdje graag zijn eigen kamer. Voor ons een stimulus om de tweede verdieping aan te pakken. Ik nam een paar dagen vakantie om samen met Katleen te klussen en te schilderen en Wout is maar wat fier dat hij mag helpen!

Met de fiets naar school

Nadat we nog een aantal keren waren gaan oefenen, had ik Wolf beloofd dat hij donderdag zelf naar school mocht fietsen. Die ochtend vertrok hij dus fier als een gieter... om na twintig meter te constateren dat de voorste band plat stond! Groot drama!
Gelukkig was het een klein gaatje en bleek het voldoende om de band voorlopig op te pompen om in de school te geraken. 's Avonds band geplakt en gisteren nog steeds even fier heen en terug gefietst.

Warre stapt

Na wat aarzelend geoefen, en de stapjes rechtdoor met het vallen bij het draaien, is Warre er nu helemaal mee weg: hij stapt en hij vindt het zelf geweldig!

Pogingen

Warre staat nu vaker en langer zonder steun. Klapt in de handjes, doet hoera en zo. Vanmorgen op de badkamer volgden er een drietal stapjes. Voor de eerste keer. Daarna bleven ze weer weg. Maar heel lang zal het nu niet meer duren...