Kleine jongens worden groot

Genieten wij er nog meer van omdat we weten dat het de laatste is? Of omdat er geen baby is die (onvoorwaardelijk) een groot deel van de aandacht opeist? Het is een feit dat we er heel bewust van genieten om Warre te zien opgroeien. Het is een vrolijke, lieve jongen (met af en toe de nodige koppige of opvliegende akkefietjes). En vannacht nam hij de volgende horde in het opgroeien: slapen in het grote bed. Eerst was er wat twijfel, maar nadat Wolf met de nodige gestrengheid tot stilte was aangemaand, is ook Warre flink gaan slapen. En dat deed hij aan één stuk door (na twee jaar nog steeds eerder de uitzondering dan de regel...) Vanmorgen zat hij samen met Wolf rond 7u00 een Bumba-boekje te lezen... Toen we gisteravond nog eens gingen kijken, lag hij languit op zijn rug met de armen uitgestrekt te slapen. Klein en toch groot. Vanavond komt Wout terug van scoutskamp. Nog zo een mijlpaal in een jongensleven...