Eens scout, altijd scout.

Je wil ze zeker niet pushen, en als ze dan toch bij een jeugdbeweging zouden willen gaan, dan liefst eentje met goede leiding. Maar als dat dan een fijne scoutsgroep is, maakt het scoutshart toch een sprongetje, en komen vele mooie herinneringen een voor een terug opborrelen...

Scouts

Wat wordt Wout groot... Vorige zondag gingen we hem inschrijven bij de scouts van Thila Coloma, de grootste groep van Mechelen. Een groep met een goede reputatie, totems en uniform, een groot terrein en aangrenzend speelbos. Volgende zondag start hij bij de kapoenen. Hopelijk vindt hij het leuk...

K.U.Leuven

Deze week heb ik nog een weekje vakantie. Vandaag brachten we samen een bezoekje aan Leuven, waar de jongens al lang eens wilden kijken "waar wij elkaar leerden kennen". Helaas strooide de regen wat roet in het eten. De ingekorte standbeeldenwandeling leidde ons wel langs het Pauscollege en het "museum" van het Zoölogisch instituut, waar onze prof zelf de lichten kwam aansteken zodat we de opgezette dieren en het walvisskelet beter konden zien. We namen hier ook een kijkje in de aula (Woow, zo'n grote klas!) omdat in de PDS nog een examen bezig was. Toen het te hard begon te regenen bleek de Pizza Hut een goede stopplaats. Na een korte shoppingsessie, de bezichtiging van "het huisje van Noëmi" en een zangsessie aan de cd-luisterstand in de Fnac was het alweer tijd om naar huis te gaan. Wordt zeker een keer vervolgd bij mooi weer.

Broers

Vele mensen zeggen ons dat Warre erg op Wolf lijkt. En hoewel Warre een iets ronder gezicht heeft, zien wij ook wel waarom:

Fijn weekend

Vrijdagavond zijn we met de collega's gaan eten in restaurant Nuance in Duffel. Wij waren er 2 jaar geleden al eens geweest toen het restaurant nog niet zo lang geopend was, maar sindsdien wist de jonge Thierry Theys samen met zijn vrouw Sofie in geen tijd 2 Michelin-sterren te verzamelen. En dat liet zich smaken! De kleuren, de smaken, de kunstwerkjes op het bord! We beslisten meteen in het najaar met vrienden terug te keren, en dan neem ik zeker mijn fototoestel mee; die borden zijn eigenlijk om te fotograferen!



Gisteravond was er dan een nostalgietrip. 10 jaar is het al geleden dat we afstudeerden als arts, en met een honderdtal jaargenoten hebben we dat gevierd op een leuke lokatie: een Congolees paviljoen in het park van het kasteel van Arquennes. Het was een leuk weerzien en er werd bijgepraat tot ver na middernacht (niet tot 's morgens neen, daar kunnen we niet meer tegen...) Het was precies of die 10 jaar maar 1 dag geduurd hadden (op wat grijze haren en kilootjes na). Ook hier werden plannen gesmeed om dit binnen vijf jaar zeker te herhalen!

3 jaar!

Ook deze blog is jarig vandaag. Sommige periodes lukt het al wat minder om hem up to date te houden, maar als ik alles van de voorbije jaren herlees, is het een verzameling mooie herinneringen, naast anekdotes of uitspraken die we anders al lang vergeten zouden zijn. Ik heb beslist deze blog verder te zetten en ook in boekvorm te laten drukken als herinnering voor later, zodat Wout, Wolf, Wies en Warre zelf kunnen lezen hoe het er hier in hun kinderjaren aan toe ging.


Maar natuurlijk is het vandaag in de eerste plaats Wies die al 3 jaar wordt. Kaarsjes uitblazen en kadootjes uitpakken zijn op die leeftijd het hoogtepunt van de dag. En ze was ook apetrots dat ze met haar cupcakes/koekjes naar de klas mocht trekken om te trakteren! Het "grotemensenfeest" volgt later in juni. Eerst beetje bekomen van de trouw...

Lichtmis

(Al zo vele) jaren geleden keken we steevast uit ons raam naar de stoet van de togati over de binnenkoer, waarna we de uitreiking van de eredoctoraten bijwoonden, (uiteraard) gevolgd door de receptie in de Universiteitshallen.

Vandaag was het gewoon een woensdagnamiddag zoals alle anderen...

Oud België

Wij hebben genoten van de serie Oud België. Wat waren de jaren '70 toch mooi lelijk! En wat een fijne regie/montage. Voor wie dacht dat enkel Indra Siera kunstzinnige close-ups van koffiekopjes kon maken, eentje van een reeks die Wout in Planckendael maakte:

Verkeerspark

Vroeger ging ik met Koen en oom Armand mee vissen in de Alk. Het leukste daar was echter de speeltuin én een verkeerspark waar je gocarts kon huren. In Mechelen (her)ontdekten we ook een verkeerspark in het Tivolipark. Hier geen gocarts, Wout en Wolf reden er enhousiast met hun fiets rond. Sinds ze op school over het verkeer leerden, klinkt het in de auto bij Wout steevast: "Hoe snel mag je hier rijden? Wat is hier verboden? Waarom staat hier die pijl?" In het verkeerspark kon hij zijn verkeersbordenobsessie nog wat voeden.

Ter vergelijking

Enkele foto's van Wout en Wolf toen ze ongeveer even oud waren als Wies nu...

Liedje uit de oude doos

Wout zei 's avonds: "Juf Catherine zegt altijd jochei!" Het zei ons niet meteen iets maar gisteravond had hij in zijn mapje de liedjes bij die ze in de klas gezongen hadden. En ken je deze nog?

De vriendjes van de kring, ja dat zijn wij
Jij en jij en ik jochei
De vriendjes van de kring, ja dat zijn wij
Jij en jij en ik jochei

Dat was lang geleden...

Fotografie

Ik heb mezelf een boek cadeau gedaan: "Succesvol fotograferen". Als ik nu nog even tijd vind om erin te lezen, ga ik proberen mooie foto's te maken. Uit het hoofdstuk "Opgroeiende kinderen":

Met het opgroeien van het kind neemt de hoeveelheid foto's meestal drastisch af. U blijft een constante hoeveelheid foto's maken als u de ontwikkeling van een kind als een project beschouwt waarvan de belangrijkste stadia gedocumenteerd moeten worden.

Tsja... Wat met drie projecten die samenlopen?
Wolf kan al een tijdje aan de klink van de meeste deuren, ik denk van het begin van de grote vakantie ongeveer. Maar ik herinner me een foto van mezelf toen ik dit pas kon. Een ontwikkelingsstadium van het Wolfproject dus als het ware. Voilà: gauw een foto.
Nu nog de slagschaduw op de muur wegwerken, zorgen dat zijn gezicht beter in beeld komt, enzoverder. Ik zal af en toe wat resultaten van tips uit het boek op de blog posten...

Speelgoed

Waarschijnlijk zijn wij (bijna of helemaal) dertigers de eerste "verwende" generatie op gebied van speelgoed. Dat maakt het extra leuk nu je kinderen met je eigen speelgoed kunnen beginnen te spelen. Als we bij oma binnenkomen worden meteen het Sesamstraat Clubhuis, de Fisher Price garage en andere mooie jeugdherinneringen uit de kast gehaald. Björn, Simon en ik kregen ooit van Sinterklaas bij oma en opa deze jeep, nu rijdt Wout ermee rond. (Zelfs Ken en Barbie hebben er nog mee gereden!)
De Playmobil laat ik liever nog wat in de kast tot Wolf groter is, en de Märklintrein moet ook nog een paar jaar wachten. En Katleens Barbies kunnen ook nog even rusten voor Wies ermee zal rondlopen...
In tweede kan kwamen we ook al eens op dit gespreksthema, en toen bleek in ons groepje bij meer dan tien man thuis de Playmobil-politieboot in de kast te staan. We zouden hem ook allemaal een dag mee naar de les brengen, maar ik kan me niet meer herinneren of we dat toen ook echt gedaan hebben of dat het bij goede toogvoornemens is gebleven...

Zoek de 7 verschillen...

Deze foto van Wout werd genomen 2 weken voor Wolf geboren werd, hij was toen dus 21 maanden. Wolf is er nu 22.

Snottebellen

Wat betreft die snottebellen, kwam ik in het archief uit juni 2006 deze foto van Wout nog tegen:


(net voor zijn haar voor de eerste keer geknipt werd)