Rond half acht horen wij boven een gigantisch lawaai en gekraak, alsof een deel van het huis was ingestort. Katleen schrok wakker van hetzelfde geluid, riep ons, kreeg geen antwoord en dacht dus dat onze kamer was ingestort. Toen ik bovengestormd kwam, was zij ook al uit de kamer en wat bleek: het raam van de badkamer had het om een tot nu toe onbekende reden opgegeven. 1 cm dik Securit veiligheidsglas lag luid te knisperen in duizenden stukjes:
