Wat lijkt Wout plots weer zo groot, nu hij weer naar school gaat. Vanmorgen is hij vertrokken, fier met een gele plakker op, een beetje aarzelend en onwennig in de nieuwe klas maar toch gewoon afscheid genomen zonder tranen (hij heeft soms een klein hartje). Een nieuwe juf, maar de bekende gezichten van de klasgenootjes waren er allemaal, ze zitten voorlopig maar met 16 in de klas.
's Nachts slaapt hij echter nog altijd met zijn collectie tutjes, en als er overdag ergens een binnen handbereik ligt, durft hij daar in huis ook nog mee rondlopen. We hadden het er voor de vakantie al met hem over gehad: als hij naar zijn nieuwe klas zou gaan bij juf Catherine, dan gooien we al de tutjes in de vuilnisbak. Nu hij met zijn plakker naar school moet en er woensdag ook nog een bril bijkomt, hadden we daar niets meer over gezegd. We konden het nu even goed uitstellen tot Sinterklaas. Maar vanmorgen kwam hij er zelf mee af: "Straks ga ik alle tutjes in de vuilbak gooien hè." Flinke jongen.
UPDATE 17h00: "Was het leuk vandaag?" - "Ja" - "Wat hebben jullie gedaan vandaag?" - "Dat weet ik niet. Alle kindjes vragen waarom ik een sticker op mijn oog heb." - "Wat zeg je dan?" - "Dat weet ik niet meer."
Kortom, de eerste schooldag is goed verlopen.
Vanaf vandaag trok Wout met zijn bril naar school. Als ouder heb je daar soms een dubbel gevoel bij, maar het moet nu eenmaal, en het is natuurlijk ook mààr een bril, dus doen we er enhousiast over. De juffen ook. Bijgevolg is hij er best trots op en heeft hij hem de hele dag gedragen zonder problemen. Zo'n kleuterbril heeft om effectief te zijn dan wel grote glazen, een brede neusbrug en veertjes achter de oren nodig, zodat wij waarschijnlijk nog een tijdje zullen moeten wennen aan het zicht.
Waarschijnlijk zijn wij (bijna of helemaal) dertigers de eerste "verwende" generatie op gebied van speelgoed. Dat maakt het extra leuk nu je kinderen met je eigen speelgoed kunnen beginnen te spelen. Als we bij oma binnenkomen worden meteen het Sesamstraat Clubhuis, de Fisher Price garage en andere mooie jeugdherinneringen uit de kast gehaald. Björn, Simon en ik kregen ooit van Sinterklaas bij oma en opa deze jeep, nu rijdt Wout ermee rond. (Zelfs Ken en Barbie hebben er nog mee gereden!)
In tweede kan kwamen we ook al eens op dit gespreksthema, en toen bleek in ons groepje bij meer dan tien man thuis de Playmobil-politieboot in de kast te staan. We zouden hem ook allemaal een dag mee naar de les brengen, maar ik kan me niet meer herinneren of we dat toen ook echt gedaan hebben of dat het bij goede toogvoornemens is gebleven...
...moeilijk woord voor "lui oog". Wout heeft dit dus, en moet nu afplakken en een bril dragen. Gelukkig gaat hij er geweldig mee om, hij komt 's morgens zelf vragen om zijn "plakker" op te kleven. Als die plakker er een halve dag opgezeten heeft, mag die op de slang gekleefd worden, en als de slang vol is, gaan we "Jules kopen!", roept hij enthousiast. 
