Château de Vauvenargues

In 1958 kocht Picasso dit kasteel. Het jaar erop begon hij een aantal spullen te verhuizen, maar uiteindelijk bleek het toch wat afgelegen te liggen en in 1962 vestigde hij zich definitief in het huis in Mougins, waar hij in 1973 overleed. Hij ligt wel voor het kasteel begraven. In zijn atelier liggen de verfdruppels nog op de grond en verder is er een hele verzameling etsen te zien. Verder is de tentoonstelling eigenlijk een beetje een gemiste kans.




De gids vertelt dan wel over de kast in de eetkamer die op 9 schilderijen figureert, of de hond, of het kleine gitaartje dat naast de kast staat, maar nergens is enige foto of reproductie van die schilderijen te zien, wat het voor Wout en Wolf (en enigszins voor ons ook) natuurlijk veel minder interessant maakt. In de namiddag dus zelf maar wat schilderijen gezocht op internet ter illustratie:



Op de badkamer beschilderde hij zelf de muur achter bad en lavabo. Wout: "Waarom staan hier tuinmeubelen in de badkamer?"

Ook hier regent het

Terwijl het thuis maar slecht weer blijft, is het ook hier geen typische zomer. De temperaturen liggen wat lager dan anders, 's avonds koelt het snel af, regelamtig een sterke mistral. Voordeel: geen muggen, goed slapen 's nachts, niet te veel insmeren overdag. Nadeel: piscine non chauffée (20°C). Brrr.

Vannacht begon het hier te onweren, en vanmorgen goot het nog steeds. De regen valt met bakken uit de lucht, de bergen aan de overkant zitten helemaal in de wolken. We beslisten dan maar van de nood een deugd te maken en samen met Wout en Wolf -helemaal doorweekt- het kasteel van Vauvenargues te bezoeken. Wolf: "Waar wonen de ridders?"

Maar kijk, na het middageten begint de zon weer te schijnen en op minder dan een uur is alles weer opgedroogd.

Televisie

Op elke slaapkamer staat een televisie. Terwijl we ons gisternamiddag omkleedden op de kamer, zette ik even de Tour op. Wies: "Mag dat eigenlijk wel, boven naar de televisie kijken?"

Bancontact

Gisteren haalde ik geld af uit een geldautomaat in de buurt. Wout wilde weten of dit hetzelfde geld was als in Mechelen. Ik legde hem uit dat de computer kijkt of er nog geld op mijn rekening in Mechelen staat, maar dat het geld hier in de automaat wordt gestopt. "Ah, gelukkig, anders moesten ze een hele lange buis onder de grond leggen om dat geld tot hier te krijgen."

Sangliers

De eerste dag trokken we op verkenning in de tuin op de heuvel achter het huis, en ik waarschuwde Laura en de jongens voor de elektrische schrikdraad rondom het domein, aangebracht om de everzwijnen buiten te houden die al eens uit de beboste heuvels in de vallei neerdalen. Toen eergisteravond de stroom uitviel terwijl we de kinderen in bed stopte, wist Wout meteen: "Oei, nu kunnen de everzwijnen in de tuin komen!"

Ville d'eau, ville d'art

Vandaag blies de mistral bij momenten tegen 60 km/h over het zwembad, dus trokken we naar Aix en Provence. Voor ons was het 7 jaar geleden, voor de kids helemaal nieuw. In de stad was er geen wind en dus aangenaam warm. Op bijna elke straathoek vind je een fonteintje, en dus was het helemaal niet moeilijk om Wout, Wolf en Wies voor een stadswandeling te motiveren. Een bezoekje aan een speciale snoepwinkel en een ijsje maakten het helemaal af. Ze willen zelfs later deze week nog eens teruggaan voor de andere helft van de stad.

Mister Cool & Mister Ice Bear

Les Baigneurs

De thermometer van het zwembadwater gaf 20 graden aan, maar ijsbeer Wout was niet te stoppen. Wolf en Laura gingen er maar eventjes in. Achteraf zelf ook even gevoeld, en misschien was het toch een paar graden meer. Maar toch niet veel...

Goedemorgen

Een mooi huis, prachtig uitzicht, ruime kamers, mooi weer. Alleen de nachtrust was wat kort. Vanavond de luiken dichtdoen zodat het licht langer uit de kamer blijft...



Wat voorafging: een road trip van 1100 km met 4 kids in de auto. Die zich voorbeeldig gedroegen. Benodigdheden: 2 DVD-schermen voor Wolf, Wies en Wout. Vergeten: oordopjes om ons tegen Warre te beschermen, die af en toe niet akkoord ging met de lange rit. Maar al bij al ging het heel vlot, alleen het stuk tussen Luxemburg en Nancy zorgden de vele caravans voor harmonicafiles. Blijkbaar vertrokken die ook allemaal op zondag in plaats van zaterdag. Gelukkig voor ons luisteren de Nederlanders niet naar de Franse verkeersinformatie: de hele A7 tussen Dijon en Lyon stond in file terwijl wij vlotjes tegen 130 km/u via Dole en Bourg-en-Bresse tot voorbij Lyon sjeesden. Daarna rustig avondeten terwijl de avondfile tussen Valence en Orange helemaal oploste, zodat we 's avonds de laatste 300 km ook rustig konden afmalen met 4 slapers op de achterbank. Geheel volgens plan arriveerden we om 23u30 in Vauvenargues.

Verliezen

Wout heeft al veel geleerd, maar heeft nog niet leren verliezen. Wij hebben hem al een paar keer gewezen op het normale verloop van een spel maar hij kan zich er nog niet mee verzoenen. Vanmiddag bij een spelletje kwartet was het weer zover. Toen wij hem erop wezen, riep hij wenend: "Ik kan wél tegen mijn verlies! Ik kan alleen niet tegen jullie!"

P.S We vonden een nieuwe uitgave van het bekende Dick Bruna-kwartet in de winkel

Meisjesdag

Wout en Wolf zijn sinds gisteren bij oma logeren, en Warre is na zijn windpokken even weer naar de creche om zijn verjaardag ook daar te vieren. Dus konden mama en Wies de langverwachte meisjesdag plannen: samen met mama fietsen, shoppen, spelen,... Eerst mocht ik absoluut niet mee, maar gelukkig mocht ik gisteren en vandaag toch mee gaan eten op een terrasje.

Wies kon soms erg vervelend doen als ze onverdeeld de aandacht had. Daarom hadden we haar op voorhand warm gemaakt voor de komende meisjesdag en zo werd het een leuk evenement. Voor de rest bleek het toch op een vreemde manier rustig in huis. Alleen jammer dat Warre 's morgens niet wilde meewerken aan die rust...

Warre 1 jaar

Na het feestje in juni mocht Warre vandaag "voor echt" zijn kaarsje uitblazen. Terwijl hij zijn middagdutje deed, hadden Wout en Wolf een tekening gemaakt, zijn (nieuwe) stoel versierd en samen met Wies en mama de verjaardagscake gebakken.



Daarna hebben we allemaal samen Warres cadeau uitgepakt en gemonteerd:

Windpokken

Vrijdagochtend leek Warre wat muggenbeten te hebben, maar vrijdagavond stonden die ook op enkele plaatsen waar geen muggen konden komen... Zaterdagochtend was duidelijk dat dit inderdaad de windpokken waren. Na twee moeilijke nachten heeft hij vannacht weer doorgeslapen. Hij heeft dan ook heel wat minder letsels dan Wolf en Wies twee jaar geleden, en het ziet ernaar uit dat ik hem tegen donderdag officieel genezen verklaren mag.

In de lente van 2009 kregen Wolf en Wies de windpokken, bij Wout zijn ze nooit gevolgd. Drie weken voor we naar Mauritius vertrokken in 2009, doken ze weer op in Wouts klas. We hebben hem toen meteen gevaccineerd om onze reis niet in het water te laten vallen...

Il ritorno d'Ulisse in patria

Monteverdi, 1639. Een van de eerste echte opera's. Vijf bedrijven, later herschreven tot drie. En ook onze terugkeer naar het vaderland zal verlopen in drie overnachtingen. Zojuist geboekt! Om het voor ons en de kids wat aangenaam te houden (en de files van het zwarte weekend te mijden) doen we de terugreis in kleinere etappes en proberen we onderweg ook nog wat dingen mee te pikken die zowel voor ons als voor hen interessant kunnen zijn...

Eerste stop: Bourg-en-Bresse. Hier ligt onze "buurvrouw" Margaretha van Oostenrijk (ze woonde net om de hoek) begraven. Behalve haar hart (ligt in Brugge) en haar maag en darmen (jawel), want die liggen ook weer vlakbij in onze Sin-Pieterskerk begraven. De bijzonder interssante historie van de verhuizende lichaamsdelen leest u hier. In de kloosterkerk van Bourg-en-Bresse bouwen Vlaamse ambachtslui een prachtig mausoleum.



Daarna rijden we verder naar boven en passeren we in de Franche-Comté, waar we in de zomer van 2001 onze (ietwat natte en autopech-)kampeervakantie doorbrachten. Om de kaasliefhebbers op voor- en achterbank tevreden te stellen, stoppen we onderweg even in Poligny, waar we in de Maison du Comté alles gaan leren over de geschiedenis en de productie van deze lekkere kaas.



Tegen de avond zouden we dan in Nancy moeten zijn, waar we twee nachten blijven. Zo kunnen we deze mooie stad wat verkennen, en kunnen we er ons daarna iets meer bij voorstellen dan een afrit op de autosnelweg.



Als alles goed meevalt, kunnen we de volgende jaren nog andere stops aandoen. Metz, Besancon,... er komen nog wel wat plaatsjes in aanmerking voor een bezoek. Eerst zien hoe we dit overleven. Wout is alvast enthousiast over het kaasmuseum én het ontbijtbuffet in het hotel :-)

Broers

Vele mensen zeggen ons dat Warre erg op Wolf lijkt. En hoewel Warre een iets ronder gezicht heeft, zien wij ook wel waarom: