Dikke buik

Wout vertelde laatst weer eens hoe fijn hij het vond een zusje te hebben. En dat hij best nog wel een zusje wilde hebben. "Maar dan moet je weer veel eten, hè mama!"

Komedie

Wolf ontpopt zich regelmatig tot een echte komediant. Als je hem 's morgens in de crèche afzet, trekt hij een pruillipje en dan gaat hij heel beteuterd tegen je hangen. Hij moet dan wel zijn handen voor zijn gezicht houden om een geniepig lachje te verbergen...

Als hem iets niet zint kan hij ook erg hard beginnen wenen. Laatst was hij zo al een hele tijd bezig in Katleens auto, tot hij plots al snikkend zei: "Wolf nu stoppen wenen..." en de daad bij het woord voegde. Sindsdien heeft hij dit nog een paar keer gepresteerd. Ook omgekeerd: "Wolf, stop nu eens met wenen!" "Nee! Blijve weneeeeeeeuh!"

"Waar is mijn dikke vriend?" krijgt altijd als antwoord "Weg!" Tot als Wout zegt "Ik ben jouw dikke vriend." Dan is het al gauw "Wolf ook dikke vriend..."

Soms kan hij ook zo lief zijn.

Muts

Katleen had een muts en een sjaal gekocht, maar de muts bleek iets te klein voor Wout. Wij dus terug naar de winkel. Maar terwijl ik in de rekken naar een andere maat stond te zoeken, was Wout aan de kassa al aan het uitleggen dat hij een grotere muts moest hebben. Maar geen sjaal. Want die paste wel...

Tandem

Er bestaat een foto waar ik achterop bij neef Koen in de winkel van oma en opa rondfiets.
Ook Wout en Wolf hebben het dubbelgebruik van de fiets ontdekt. Met veel plezier.

Familieportret

Raf wees ons erop dat we nog eens een foto van ons tweeën moesten maken. Maar we hadden ook nog geen foto waar we allemaal samen op stonden (behalve die van de doop waar Wout op stond te prullen. Nu besliste hij dan maar dat beteuterd gezicht van toen te overcompenseren...)
Als fotograaf moet je jezelf even buiten het gebeuren plaatsen om te registreren, maar dat lukt niet zo vaak. Vandaag experimenteerden we alvast met de zelfontspanner. Raf, die foto van ons beiden volgt nog wel.

Fotografie

In de paasvakantie maakte ik deze foto van Wout, sprekend tegen de koe op de kinderboerderij. Zondag bij de giraffen een gelijkaardige photo opportunity voor Wolf...

Biometrie

Op 3,5 maand weegt Wies vandaag 7,090 kg en meet 62 cm. Daarmee volgt ze Wout, die als baby toch ook eerder fors gebouwd was... Ze draagt nu bijna allemaal kleertjes maat "6 maanden".

Planckendael

Vandaag was het nog eens een mooie dag. Laura was blijven slapen, we zijn 's morgens samen naar Planckendael vertrokken. De broers kennen de meeste dieren al wel, maar toch kijken ze aandachtig rond. Wies was de hele dag voorbeeldig. We hebben daar gepicknickt en reden dan terug naar huis voor een dutje. Net toen we vertrokken belde meter An, dus zijn we na het dutje maar teruggereden. 2x Planckendael dus vandaag, dubbel plezant!

Liedje uit de oude doos

Wout zei 's avonds: "Juf Catherine zegt altijd jochei!" Het zei ons niet meteen iets maar gisteravond had hij in zijn mapje de liedjes bij die ze in de klas gezongen hadden. En ken je deze nog?

De vriendjes van de kring, ja dat zijn wij
Jij en jij en ik jochei
De vriendjes van de kring, ja dat zijn wij
Jij en jij en ik jochei

Dat was lang geleden...

De eerste kleuterklas

Gisteravond ging mama naar de info-avond op school. De juf vertelde wat ze allemaal doen in de klas, hoe en waarom ze dit doen. Zo vernamen we hoe de klaspoppen heten, dat er gepuzzeld wordt op verschillende niveaus, dat Knorretje de dagen van de week leert kennen, dat ze namiddag mogen kiezen wat ze doen (maar ze moeten zich dan ook aan die keuze houden).
De kleuters moeten aan hun zelfstandigheid werken. Zo krijgt iedereen elke week een andere taak in de klas. Nu wisten we meteen wat Wout bedoelde toen hij thuiskwam met "Ik ben het belletje."
Om de kleuters te stimuleren voor een groep verslag uit te brengen, is er ook de klasbeer Tobias die elk weekend ergens logeren gaat. 's Maandags moet er dan verslag uitgebracht worden in de klas. Het spreekt voor zich dat de avonturen van Tobias als hij bij ons moet komen logeren ook op de blog zullen komen...

Gordijntjes

Vandaag zijn we zes jaar getrouwd. Vanmorgen ging ik met de jongens naar de bakker en toen we terugkwamen had Katleen de ontbijttafel gedekt, mét servietten met besjesmotief. Waarop Wout: "Wie heeft er gordijntjes op ons bord gelegd?"

Fotografie

Ik heb mezelf een boek cadeau gedaan: "Succesvol fotograferen". Als ik nu nog even tijd vind om erin te lezen, ga ik proberen mooie foto's te maken. Uit het hoofdstuk "Opgroeiende kinderen":

Met het opgroeien van het kind neemt de hoeveelheid foto's meestal drastisch af. U blijft een constante hoeveelheid foto's maken als u de ontwikkeling van een kind als een project beschouwt waarvan de belangrijkste stadia gedocumenteerd moeten worden.

Tsja... Wat met drie projecten die samenlopen?
Wolf kan al een tijdje aan de klink van de meeste deuren, ik denk van het begin van de grote vakantie ongeveer. Maar ik herinner me een foto van mezelf toen ik dit pas kon. Een ontwikkelingsstadium van het Wolfproject dus als het ware. Voilà: gauw een foto.
Nu nog de slagschaduw op de muur wegwerken, zorgen dat zijn gezicht beter in beeld komt, enzoverder. Ik zal af en toe wat resultaten van tips uit het boek op de blog posten...

Duimen

Wies neemt geen tutje, maar heeft nu haar duim ontdekt. Als de zuigbehoefte te groot wordt, gaan we toch eens een tutje proberen...

Wout

Vanaf vandaag trok Wout met zijn bril naar school. Als ouder heb je daar soms een dubbel gevoel bij, maar het moet nu eenmaal, en het is natuurlijk ook mààr een bril, dus doen we er enhousiast over. De juffen ook. Bijgevolg is hij er best trots op en heeft hij hem de hele dag gedragen zonder problemen. Zo'n kleuterbril heeft om effectief te zijn dan wel grote glazen, een brede neusbrug en veertjes achter de oren nodig, zodat wij waarschijnlijk nog een tijdje zullen moeten wennen aan het zicht.

Speelgoed

Waarschijnlijk zijn wij (bijna of helemaal) dertigers de eerste "verwende" generatie op gebied van speelgoed. Dat maakt het extra leuk nu je kinderen met je eigen speelgoed kunnen beginnen te spelen. Als we bij oma binnenkomen worden meteen het Sesamstraat Clubhuis, de Fisher Price garage en andere mooie jeugdherinneringen uit de kast gehaald. Björn, Simon en ik kregen ooit van Sinterklaas bij oma en opa deze jeep, nu rijdt Wout ermee rond. (Zelfs Ken en Barbie hebben er nog mee gereden!)
De Playmobil laat ik liever nog wat in de kast tot Wolf groter is, en de Märklintrein moet ook nog een paar jaar wachten. En Katleens Barbies kunnen ook nog even rusten voor Wies ermee zal rondlopen...
In tweede kan kwamen we ook al eens op dit gespreksthema, en toen bleek in ons groepje bij meer dan tien man thuis de Playmobil-politieboot in de kast te staan. We zouden hem ook allemaal een dag mee naar de les brengen, maar ik kan me niet meer herinneren of we dat toen ook echt gedaan hebben of dat het bij goede toogvoornemens is gebleven...